Ciąża ekotopowa – pozamaciczna.

Ciąża ekotopowa  – pozamaciczna.

Wysiłki współczesnej medycyny skupiają się na wczesnym rozpoznawaniu ciąży ekotopowej. Postęp w diagnostyce tego powikłania wyznaczają :

• dużej czułości metody oznaczania hCG,
• ultrasonografia dopochwowa,
• dopplerowska oraz
• laparoskopia.

Jednak odsetek kobiet – 80 % , u których interwencja medyczna ma miejsce przed pęknięciem jajowodu jest w dalszym ciągu niezadawalająca.

Wczesną diagnostykę ciąży ekotopowej z pewnością utrudnia brak charakterystycznych objawów.

Klinicznymi symptomami mogą być :

• Opóźnione krwawienie miesiączkowe
• Nieregularne krwawienia z macicy
• Ból brzucha

Szybkie wdrożenie postępowania diagnostycznego już w przypadku podejrzenia ciąży ekotopowej jest wykładnikiem powodzenia.

Czynniki ryzyka wystąpienia ciąży ekotopowej :

• Przebyte zapalenia miednicy mniejszej
• Operacje jajowodów
• Leczenie niepłodności technikami wspomaganego rozrodu

Zdarza się jednak , że u niektórych kobiet ciąża pozamaciczna nie wiąże się z wyżej wymienionymi czynnikami ryzyka.

Ciąża ekotopowa w większości zlokalizowana jest w jajowodzie – dokładnie w bańce jajowodu. Ciąże umiejscowione poza jajowodem wiążą się natomiast z większym ryzykiem powikłań – krwawień.

Współczesne metody leczenia ciąży ekotopowej należą do największych sukcesów medycyny.

W zależności od sytuacji klinicznej możemy zastosować :

• Postępowanie wyczekujące
• Leczenie farmakologiczne
• Leczenie operacyjne- laparoskopia lub laparotomia.

Potencjał rozrodczy po ciąży ekotopowej jest niezależny od lokalizacji ciąży, jej rozmiarów i stanu ściany jajowodu. Nawet pęknięcie jajowodu nie zmniejsza w istotny sposób płodności.