Handel kobietami

Handel kobietami – forma współczesnego niewolnictwa

Jak się ustrzec…

Pomimo wielu międzynarodowych konwencji z Europejską konwencja Praw Człowieka na czele handel ” żywym towarem ” a zwłaszcza kobietami kwitnie.  Wspólnota Europejska aktywnie włączyła się w walkę z handlem kobietami, tworząc także własne instrumenty prawne w tym zakresie.

Informacje, jakie udało się zgromadzić na temat handlu kobietami, wskazują, iż od początku lat 90. coraz więcej ofiar wywodzi się z Europy Środkowo-Wschodniej, o ile wcześniej dotyczyło to głównie kobiet z Azji, Ameryki Południowej oraz Afryki.

ONZ szacuje, że w całej Europie do prostytucji zmuszanych jest siłą około pół miliona kobiet. W Niemczech cyfra ta wynosi 200 tysięcy. Te liczby są przypuszczalnie o wiele wyższe.

Przed wyjazdem do pracy zagranicznej należy przestrzegać podstawowych zasad bezpieczeństwa , które postaram się tutaj zaznaczyć bo niestety to najczęściej ogromna nieostrożność i brak wyobraźni prowadzi do nieszczęścia.

Oto kilka podstawowych zasad :

•  Szukając pracy nie należy odpowiadać na ogłoszenia o pracy w charakterze tancerek, modelek, hostess- tak często werbowane są kobiety do domów publicznych. Jeśli osoba zainteresowana dzwoni w sprawie takiego ogłoszenie nie należy podawać swoich danych osobowych a najlepiej dzwonić z budki telefonicznej.
• Ważne jest sprawdzenie pośrednika w Krajowym Rejestrze Agencji Zatrudnienia :

www.praca.gov.pl

•  należy powiadomić rodzinę , najbliższych o swoim wyjeździe, umówić się na kontakt telefoniczny
• dowiedzieć się czegoś o kraju , do którego się jedzie : ustalić numery telefonu do instytucji zajmujących się pomocą dla kobiet, na policję , do polskiego konsulatu oraz nauczyć się chociaż kilku słów w danym języku aby móc zadzwonić po pomoc.

Fundacja La Strada przed wyjazdem zagranicznym poleca :

“

1. Dopełnij wszelkich formalności (sprawdź ważność swojego paszportu – jeśli wyjeżdżasz na jego podstawie i ewentualnych pozwoleń, zgromadź inne konieczne do podjęcia pracy dokumenty np.: zaświadczenia potwierdzające Twoje kwalifikacje zawodowe).
2. Ubezpiecz się (od następstw nieszczęśliwych wypadków i ewentualnych kosztów leczenia).
3. Sprawdź, czy pośrednik (firma pośrednicząca) oferujący Ci pracę działa legalnie, tzn. czy jest zarejestrowany w KRAZ (Krajowy Rejestr Agencji Zatrudnienia) i posiada odpowiedni certyfikat (od 1 listopada 2005 certyfikaty wydaje Urząd Marszałka Województwa).
4. Upewnij się, że Twój pracodawca istnieje. Dowiedz się o nim jak najwięcej – najlepiej od pośrednika. Poproś o adres, numer telefonu. Skontaktuj się z nim.
5. Dowiedz się na co możesz liczyć ze strony pośrednika w razie kłopotów w pracy (np. w sytuacji, kiedy praca jest inna niż oferowana lub masz problemy z pracodawcą). Poproś o zobowiązanie na piśmie.
6. Dokładnie czytaj wszystkie dokumenty, które pokazuje Ci pośrednik, zwłaszcza te, które masz podpisać. Jeśli czegoś nie rozumiesz – pytaj!
7. Jeśli dajesz pośrednikowi pieniądze, zawsze domagaj się pokwitowania!!!
8. Zrób kserokopię dokumentów, które ze sobą zabierasz (paszportu, dowodu osobistego, wiz, pozwolenia na pracę, umowy o pracę) i zostaw bliskim (osobom, którym ufasz). Dołącz do dokumentów aktualną fotografię.
9. Zostaw też adres, pod którym będziesz przebywać za granicą, numer telefonu, imię i nazwisko pracodawcy oraz nazwiska i adresy osób, z którymi wyjeżdżasz (lepiej nie wyruszać w pojedynkę). Informuj bliskich o zmianach adresu i miejsca pracy.
10. Ustal częstotliwość kontaktów telefonicznych z bliskimi (osobami, którym ufasz) np. raz w tygodniu o określonej porze. Ustal hasło, którym się posłużysz w przypadku ewentualnych kłopotów i niemożności powiedzenia tego wprost przez telefon: np. przekaż pozdrowienia dla kogoś, kto nie istnieje. “